www.gazetapodatkowa.pl - podatki, rachunkowość, prawo pracy, składki, zasiłki, emerytury, księgowośćW praktyce zdarzają się pomyłki w dokumentowaniu czynności opodatkowanych. Powoduje to konieczność skorygowania tych błędów. Dokumentami korygującymi stosowanymi przez podatników VAT są faktury korygujące oraz noty korygujące. Dokumenty te służą do poprawiania błędów w wystawionej fakturze pierwotnej.

Kiedy korekta?

Przypadki, kiedy należy wystawić fakturę korygującą, ustawodawca wskazał w art. 106j ust. 1 ustawy o VAT. Wymienia się tam m.in. udzielenie rabatu, zwrot towarów, podwyżkę ceny, stwierdzenie pomyłki w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Jak wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 29 października 2014 r., nr IBPP1/443-777/14/BM, faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie obrotu i kwoty VAT należnego oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość obrotu ulega podwyższeniu. W ramach tego rozróżnienia można również dokonać podziału faktur ze względu na powód ich wystawienia. Korekta podwyższająca podatek VAT w stosunku do sprzedaży pierwotnej może być dokonana:

  • w celu naprawienia błędu, który spowodował zaniżenie wartości obrotu (np.: niewłaściwa stawka VAT, błąd rachunkowy, zaniżenie wartości sprzedaży), lub
  • z powodu innych przyczyn zaistniałych już po dokonaniu sprzedaży, np. podwyższenia ceny sprzedaży.

W pierwszym przypadku sprzedawca, poprawiając swój błąd poprzez korektę, powinien rozliczyć należny podatek w miesiącu, w którym wykazał pierwotny obowiązek podatkowy. Natomiast w drugim przypadku korektę rozlicza się na bieżąco i ujmuje w rejestrze sprzedaży w momencie korekty oraz w deklaracji VAT za bieżący okres rozliczeniowy.

Ponadto, jak podkreślił organ podatkowy, sposób (termin) rozliczenia faktur korygujących „in plus” zależy od zdarzenia, które spowodowało ich wystawienie. W przypadku gdy faktura pierwotna została wystawiona prawidłowo, tzn. w momencie jej wystawienia nie istniały żadne przesłanki świadczące o ewentualnych pomyłkach (w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury), to zdarzenie następujące po wystawieniu faktury pierwotnej (np. podwyższenie ceny w wyniku podpisania aneksu do umowy), które ma wpływ na zwiększenie wartości podstawy opodatkowania i podatku należnego, nie powoduje powstania u podatnika obowiązku korygowania wcześniejszego rozliczenia. Zatem faktura korygująca powinna zostać rozliczona na bieżąco w deklaracji podatkowej za okres zaistnienia tego zdarzenia. Natomiast jeżeli podwyższenie ceny zostało spowodowane okolicznościami istniejącymi już w dacie wystawienia faktury pierwotnej (lecz np. nieprzekazanymi do wiadomości podatnika), to należy uznać, że faktura pierwotna była nieprawidłowa już w momencie jej wystawienia, co powoduje konieczność rozliczenia faktury korygującej w deklaracji VAT złożonej za okres, w którym została rozliczona faktura pierwotna.

Faktura korygująca „in minus”

W przypadkach wskazanych w art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT, kiedy dochodzi do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, ustawodawca określił, kiedy podatnik może dokonać korekty VAT należnego. Korekty tej dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia jej otrzymania przez nabywcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia jej otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Zasady te dotyczą faktur korygujących „in minus” wystawionych wskutek:

  • udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen,
  • zwróconych towarów i opakowań,
  • zwróconych zaliczek w przypadku, gdy nie doszło do sprzedaży.

Ponadto art. 29a ust. 13 ustawy stosuje się odpowiednio w razie stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Warunek posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę nie jest wymagany w przypadkach wskazanych w art. 29a ust. 15 ustawy o VAT, czyli m.in. eksportu towarów i WDT, sprzedaży mediów oraz gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia, mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

Ponadto trzeba nadmienić, że art. 29a ust. 13 i ust. 14 ustawy o VAT nie mają zastosowania do faktur rozliczanych w ramach odwrotnego obciążenia.

Dodatkowo należy podkreślić, że przepisy o VAT nie określają sposobu potwierdzenia otrzymania korekty przez nabywcę. Jak podkreślają organy podatkowe w wydawanych na ten temat interpretacjach, każda zmaterializowana forma potwierdzenia, z której w sposób wiarygodny i jednoznaczny wynikać będzie, że nabywca otrzymał korektę i zapoznał się z jej treścią, może być uznana za potwierdzenie jej otrzymania.

Nota korygująca

Noty korygujące są dokumentami wystawianymi przez nabywcę towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą bądź oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15 ustawy o VAT.

Zatem wystawca faktury nie może wystawić noty korygującej. To uprawnienie przysługuje wyłącznie nabywcy towaru czy usługi. Ponadto notą korygującą nie można poprawić np. błędnej stawki VAT, kwoty podatku, ceny towaru czy usługi.

Jednak wystawca noty korygującej musi pamiętać, aby nota ta została zaakceptowana przez wystawcę faktury. Przy czym zarówno termin, jak i forma tej akceptacji jest dowolna.

Faktura korygująca powinna zawierać:

1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”,
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia,
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą,
4) przyczynę korekty,
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej,
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.
Natomiast gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca:
1) powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka,
2) może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 11.03.2004 r. o VAT (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.)

 

autor: Aleksandra Węgielska
Gazeta Podatkowa nr 4 (1149) z dnia 2015-01-12

GOFIN poleca praktyczny serwis internetowy www.PodatekDochodowy.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>