Gazeta PodatkowaNabywanie na potrzeby firmowe drogich samochodów staje się coraz powszechniejsze. Sprzyja temu stanowisko organów podatkowych, zgodnie z którym samochody takie mogą stanowić w firmie podlegające amortyzacji środki trwałe nawet wówczas, gdy nie są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Obciążanie firmowych kosztów podatkowych wydatkami na nabycie i ubezpieczenie takiego auta jest jednak ograniczone.

Amortyzacja w ramach 20.000 euro

Z obu ustaw o podatku dochodowym wynika, że kosztem podatkowym nie są odpisy amortyzacyjne dotyczące samochodu osobowego w części ustalonej od jego wartości przewyższającej równowartość 20.000 euro, przeliczonej na złote według kursu średniego NBP z dnia przekazania samochodu do używania (art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o pdof i art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o pdop).

W efekcie przedsiębiorca zobowiązany jest do ustalenia, jaka część każdego z odpisów amortyzacyjnych dotyczy wartości samochodu nieprzekraczającej równowartości 20.000 euro. Pozostałą częścią odpisu nie można obciążać firmowych kosztów uzyskania przychodu.

Ustalając zatem, jaką część odpisu amortyzacyjnego należy wyłączyć z kosztów podatkowych, trzeba przede wszystkim prawidłowo określić podstawę jego naliczenia, którą wyznacza wartość początkowa samochodu. Nowe samochody osobowe zazwyczaj nabywane są w drodze kupna, a to oznacza, że wartość początkową należy określić w oparciu o cenę nabycia, na którą może się składać kilka elementów. Cenę tę stanowi bowiem kwota należna zbywcy, powiększona m.in. o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. W szczególności chodzi tu m.in. o koszty transportu, ubezpieczenia w drodze oraz odsetek i prowizji (art. 22g ust. 3 ustawy o pdof oraz art. 16g ust. 3 ustawy o pdop). Użycie w przywołanych przepisach sformułowania „w szczególności” oznacza jednocześnie, że katalog wydatków mających wpływ na wartość początkową środka trwałego nabytego w drodze kupna jest otwarty. Stąd wpływ na omawianą wartość może mieć szereg innych wydatków w nich niewymienionych.


Resort finansów uznaje motocykl za samochód osobowy, a to oznacza, że mają do niego zastosowanie kosztowe ograniczenia w amortyzacji i ubezpieczeniach.

Ubezpieczenia limitowane

Podobnie jak wydatki na nabycie firmowego samochodu osobowego również składka na ubezpieczenie takiego auta nie zawsze jest kosztem podatkowym w całości. Wartość tej składki może bowiem obciążać firmowe koszty podatkowe do wysokości nieprzekraczającej jej części ustalonej w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 euro (przeliczana w przypadku osób fizycznych po kursie sprzedaży NBP – a w przypadku podatników podatku dochodowego od osób prawnych po kursie średnim NPB – z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia) w wartości samochodu przyjętej do celów ubezpieczenia, tj. wartości pojazdu określonej w polisie (art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o pdof oraz art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o pdop).

W praktyce wskazane ograniczenie dotyczy głównie ubezpieczenia autocasco (AC), gdyż jego wysokość jest uzależniona od wartości auta. Ma ono również zastosowanie do składek na oferowane głównie w odniesieniu do drogich aut osobowych ubezpieczenie utraty wartości pojazdu, tzw. GAP (Guaranteed Asset Protection). Ubezpieczenie to pokrywa różnicę pomiędzy wartością fakturową nowo zakupionego pojazdu (tzw. GAP fakturowy) lub wartością z polisy AC w przypadku pojazdu jeżdżącego (tzw. GAP autocasco) a jego wartością rynkową z dnia szkody całkowitej (w przypadku aut w kredycie lub leasingu jest to odpowiednio różnica pomiędzy wysokością odszkodowania ubezpieczeniowego a zobowiązaniem kredytowym lub wynikającym z umowy leasingowej). Potwierdził to resort finansów w piśmie z dnia 22 kwietnia 2016 r. stanowiącym odpowiedź na pytanie naszego Wydawnictwa. Stwierdził w nim bowiem, że jeżeli na wysokość składki na ubezpieczenie GAP samochodu osobowego wpływ ma jego wartość, to do kosztów podatkowych zaliczyć można związane z tym wydatki wyłącznie do wysokości limitu określonego w art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o pdof (odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o pdop).

Amortyzacja nie zawsze w parze z ubezpieczeniem

Może jednak mieć miejsce sytuacja, w której podatnik będzie musiał ograniczać koszty amortyzacji, natomiast przy ubezpieczeniu ograniczenie to nie wystąpi.

Wartością początkową pojazdu przyjętą dla celów AC (oraz GAP jeżeli występuje) w przypadku nowego samochodu jest zasadniczo cena uiszczona dealerowi. Cena ta, jak już wskazaliśmy, jest zazwyczaj tylko składową jego wartości początkowej ustalanej dla celów amortyzacji. Stąd może wystąpić sytuacja, w której odpisy amortyzacyjne od drogiego auta osobowego będą w kosztach firmowych limitowane, natomiast składka ubezpieczeniowa będzie w nich rozliczana w pełnej wysokości (przykład).

Przykład

Przedsiębiorca będący osobą fizyczną, kupił w dniu 27 czerwca 2016 r. w autoryzowanym salonie oddalonym od siedziby swojej firmy o 110 km, nowy samochód osobowy. Zakup ten sfinansował kredytem. Następnie 29 czerwca 2016 r. przekazał go do używania oraz wprowadził do ewidencji środków trwałych. Jego wartość początkową ustalił na kwotę 91.710 zł obejmującą: cenę należną dealerowi – 87.500 zł, koszty prowizji i opłat bankowych związanych z uruchomieniem kredytu – 3.480 zł*, odsetki od kredytu naliczone do dnia przyjęcia do używania – 610 zł* oraz koszty związane z transportem (diety za podróż + opłaty na paliwo) w kwocie 120 zł.*

Samochód ten podatnik będzie amortyzował metodą liniową według stawki z wykazu, tj. 20%. Średni kurs 1 euro według NBP w dniu przekazania samochodu do używania wyniósł 4,38 zł*. Stąd równowartość 20.000 euro na potrzeby limitowania amortyzacji wyniosła 87.600 zł.

Wysokość miesięcznego odpisu amortyzacyjnego wynosi:

(91.710 zł × 20%) : 12 m-cy = 1.528,50 zł,

w tym:

  • stanowiąca koszt podatkowy: (87.600 zł × 20%) : 12 miesięcy = 1.460,00 zł,
  • niebędąca kosztem: 1.528,50 zł – 1.460,00 zł = 68,50 zł.

W dniu nabycia samochodu przedsiębiorca zawarł umowę ubezpieczenia samochodu, w tym ubezpieczenia AC. Wartość samochodu przyjęta dla celów AC to cena dealera, czyli 87.500 zł. Kurs sprzedaży 1 euro według NBP wyniósł w tym dniu 4,42 zł*, stąd równowartość 20.000 euro na potrzeby limitowania kosztów AC to 88.400 zł. W związku z tym u podatnika nie wystąpi obowiązek ograniczania w kosztach wydatków na autocasco.

* wartości fikcyjne, przyjęte na potrzeby przykładu

 

„(…) Wnioskodawca (…) zakupił i wprowadził do ewidencji środków trwałych samochód osobowy. Ponadto w przyszłości planuje zakupić nowy samochód osobowy.

(…) samochody są/będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę częściowo do działalności gospodarczej, a częściowo w celach prywatnych.

(…) skoro samochody (…) wykorzystywane są/będą (…) w prowadzonej działalności gospodarczej (…), to (…) spełniają definicję środka trwałego.

W związku z powyższym, nie ma przeszkód prawnych, aby (…) do kosztów (…) zaliczał odpisy amortyzacyjne (…) od wartości początkowej do wysokości limitu wskazanego w (…) ustawie. (…)”

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2014 r., nr ILPB1/415-1000/14-2/AA

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 26.07.1991 r. o pdof (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.)

Ustawa z dnia 15.02.1992 r. o pdop (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.)

autor: Agata Cieśla
Gazeta Podatkowa nr 52 (1302) z dnia 2016-06-30

Wypadki przy pracy i choroby zawodowe. Wszystko na ten temat w poradniku na GOFIN.pl

Jeden komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>