Gazeta PodatkowaDokumentami korygującymi stosowanymi przez podatników VAT są faktury korygujące oraz noty korygujące. Te pierwsze sporządzane są przez wystawcę faktury pierwotnej, natomiast drugie przez nabywcę. Dokumenty te służą do poprawienia błędów w fakturze pierwotnej. Przy czym tylko fakturą korygującą podatnik może poprawić wszystkie elementy faktury pierwotnej, a zatem nie tylko dane liczbowe, ale również dane identyfikujące strony transakcji.

Przyczyny wystawiania faktur korygujących

Faktury korygujące wystawia się w przypadku:

  1. udzielenia rabatu po wystawieniu faktury pierwotnej,
  2. zwrotu sprzedawcy towarów,
  3. zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT,
  4. zwrotu nabywcy całości lub części należności, o której mowa w § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie m.in. wystawiania faktur,
  5. podwyższenia ceny po wystawieniu faktury,
  6. stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Minister Finansów w rozporządzeniu w sprawie m.in. wystawiania faktur określił szczegółowo, jakie elementy powinny zawierać faktury korygujące.

Od 1 stycznia 2014 r. zasady wystawiania faktur korygujących określone będą w art. 106j ustawy o VAT. Będą one generalnie podobne do obecnie obowiązujących. Podatnik przy wystawieniu korekty będzie musiał wskazać jej przyczynę.

Uproszczone faktury korygujące

W przypadku gdy podatnik udzielił rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, wystawia tzw. uproszczoną fakturę korygującą. Należy w tym miejscu przywołać wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1198/12. Sąd wyjaśnił, że tylko w sytuacji, gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca może mieć formę uproszczoną, czyli nie musi zawierać wszystkich informacji o fakturze pierwotnej.

Tak więc podatnik może wystawiać zbiorcze faktury korygujące w sposób uproszczony, ale tylko wówczas, gdy udziela rabatu do całej sprzedaży zrealizowanej dla danego klienta w określonym czasie. Jeżeli natomiast rabatem objęty jest tylko pewien asortyment, a nie wszystkie sprzedane towary, wystawienie korekty uproszczonej nie jest możliwe.

Rozliczenie faktury korygującej „in minus”

Termin rozliczenia faktury korygującej zmniejszającej VAT należny wystawionej w przypadku zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych wskazano w art. 29 ust. 4a ustawy o VAT. Zgodnie z nim w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, jej obniżenia podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia jej otrzymania przez nabywcę. Jeżeli w tym terminie podatnik potwierdzenia tego nie otrzyma, powinien uwzględnić tę korektę w rozliczeniu za miesiąc (kwartał), w którym je uzyska.

Tak więc w celu określenia daty rozliczenia faktury korygującej „in minus” podatnik w pierwszej kolejności powinien ustalić datę otrzymania korekty przez nabywcę. Przepisy nie precyzują, w jakiej formie powinno to być dokonane. Organy podatkowe akceptują każdy rodzaj potwierdzenia, który pozwala bez żadnych wątpliwości ustalić, czy i kiedy korekta dotarła do nabywcy. Może to być np. potwierdzenie przez adresata przyjęcia przesyłki poleconej (za zwrotnym poświadczeniem odbioru), pisemne odrębne potwierdzenie faktu otrzymania korekty, faks potwierdzający jej odbiór, czy też potwierdzenie przesłane drogą elektroniczną. Tak przykładowo uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lipca 2013 r., nr ILPP4/443-180/13-2/ISN.

Należy zaznaczyć, że od 2014 r. obowiązywać będzie nowa regulacja, tj. nowo dodany art. 29a ust. 15 pkt 4 ustawy o VAT. Zgodnie z nim warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się, w przypadku gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia, mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej, i z posiadanej dokumentacji będzie wynikać, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

W takiej sytuacji obniżenie podstawy opodatkowania nastąpi nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w art. 29a ust. 15 pkt 4 (nowo dodany art. 29a ust. 16 ustawy o VAT).

Faktury korygujące „in plus”

W praktyce zdarzają się też sytuacje, że podatnik pomylił się przy wystawieniu faktury pierwotnej i pomyłka ta skutkowała zaniżeniem zobowiązania podatkowego. Generalnie w takim przypadku skorygowanie podatku i to zasadnie w drodze korekty deklaracji VAT następuje bez względu na fakt otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej.

Może jednak również się zdarzyć, że korekta skutkująca zwiększeniem zobowiązania podatkowego będzie rozliczona w bieżącej deklaracji. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 4 września 2013 r., nr IPPP1/443-1599/11/13-5/S/EK, wyjaśnił, że jeśli przyczyna sporządzenia korekty „in plus” powstała po wystawieniu faktury pierwotnej i była nową okolicznością, niemożliwą do przewidzenia w chwili wystawienia faktury pierwotnej, to korektę taką należy rozliczyć na bieżąco (w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym została wystawiona).

 

Od 2014 r. faktura korygująca powinna zawierać:

1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”,

2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia,

3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6 ustawy, czyli datę wystawienia, jej numer, dane (w tym adresowe) nabywcy i wystawcy, ich NIP-y, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów bądź wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,

b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą,

4) przyczynę korekty,

5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej,

6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

W przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka. Może ona nie zawierać danych określonych w rt. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 (czyli NIP-u nabywcy, daty dokonania lub zakończenia dostawy towarów bądź wykonania usługi lub daty otrzymania zapłaty, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury), oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

 

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 11.03.2004 r. o VAT (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.)

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28.03.2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur… (Dz. U. nr 68, poz. 360 ze zm.)

 

autor: Aleksandra Węgielska

Gazeta Podatkowa nr 95 (1032) z dnia 2013-11-28

Rozwiązywanie umów o pracę w orzecznictwie SN. Wszystko na ten temat w poradniku na GOFIN.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>