www.gazetapodatkowa.pl - podatki, rachunkowość, prawo pracy, składki, zasiłki, emerytury, księgowośćUstawodawca, dając ubezpieczonym możliwość skorzystania z zasiłku chorobowego, jednocześnie ograniczył okres, za jaki świadczenie to przysługuje. W trakcie trwającej pandemii spora liczba ubezpieczonych odbywa(-ła) obowiązkową kwarantannę, za okres której ma prawo do stosownego świadczenia. Choć z reguły przyczyna objęcia obowiązkową kwarantanną nie ma związku z ewentualną poprzednią niezdolnością do pracy, nie zawsze istnieje możliwość otworzenia nowego okresu zasiłkowego.

Nie tylko z tytułu choroby

Zasiłek chorobowy z założenia przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Tak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zwanej ustawą zasiłkową.

Ustawodawca w art. 6 ust. 2 ustawy zasiłkowej jednocześnie zastrzegł, iż na równi z niezdolnością do pracy z powodu choroby, dającą uprawnienia do zasiłku chorobowego, traktuje się niemożność wykonywania pracy:

  • w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,
  • wskutek poddania się obowiązkowi kwarantanny, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,
  • z powodu przebywania w:
    • stacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego w celu leczenia uzależnienia alkoholowego,
    • szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w celu leczenia uzależnienia od środków odurzających lub substancji psychotropowych,
  • wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów.

Po okresie wyczekiwania

W każdym z wymienionych przypadków ubezpieczony nabywa jednak prawo do zasiłku chorobowego dopiero po upływie tzw. okresu wyczekiwania, wynoszącego odpowiednio:

  • 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, ustalanego na zasadach określonych w art. 4 ust. 2 ustawy zasiłkowej – gdy podlega temu ubezpieczeniu obowiązkowo lub
  • 90 dni wskazanego nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego – jeżeli jest ubezpieczony dobrowolnie,

chyba że zachodzą okoliczności uprawniające do tego świadczenia od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego, określone w art. 4 ust. 3 ustawy zasiłkowej.

Najpierw wynagrodzenie chorobowe

Pracownik za pierwsze w danym roku kalendarzowym 33 dni lub – gdy ukończył 50 lat – 14 dni niezdolności do pracy wskutek:

  • choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,
  • wypadku w drodze do pracy lub z pracy,
  • poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów,

za sprawą art. 92 Kodeksu pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040 ze zm.), zachowuje prawo odpowiednio do co najmniej 80% lub 100% wynagrodzenia. To tzw. wynagrodzenie chorobowe:

  • oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego,
  • wypłaca się za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy,
  • nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego.

Przez okres zasiłkowy

Zasiłek chorobowy przysługuje:

  • za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy,
  • przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy zasiłkowej, nie dłużej jednak niż przez:
    • 182 dni lub
    • 270 dni – gdy niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży.

Do tego tzw. okresu zasiłkowego wlicza się:

  • wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy zasiłkowej, a także
  • okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni.

Nie podlega uwzględnieniu jedynie okres niezdolności do pracy traktowany na równi z tą niezdolnością, przypadający na okres wyczekiwania bez prawa do zasiłku.

Kwestie te reguluje art. 8, art. 9 i art. 11 ust. 4 ustawy zasiłkowej.

Ustalanie okresu zasiłkowego

Jeśli zatem w związku z COVID-19 ubezpieczony jest niezdolny do pracy z powodu choroby albo podlega obowiązkowej kwarantannie, przy ustalaniu okresu zasiłkowego, tak jak w każdym innym przypadku, istotne jest to, czy wcześniej korzystał ze świadczeń chorobowych, a jeżeli tak, to czy między niezdolnościami do pracy wystąpiła przerwa i ewentualnie ile dni ona wynosiła.

Brak przerwy w niezdolności do pracy skutkuje bezwzględnym zliczeniem poszczególnych jej okresów do jednego okresu zasiłkowego. To, że wcześniej ubezpieczony był np. niezdolny do pracy w wyniku wypadku w drodze do pracy, a obecnie (bez dnia przerwy) odbywa obowiązkową kwarantannę (np. jako osoba wspólnie zamieszkująca z osobą, która przekroczyła granicę RP), nie ma tu znaczenia (patrz grafika).

Kwestia związku obecnej niezdolności do pracy z poprzednią musi być badana w przypadku, gdy między tymi niezdolnościami do pracy wystąpiła przerwa nieprzekraczająca 60 dni. W razie wątpliwości płatnik składek może wystąpić do ZUS z wnioskiem o ustalenie okresu zasiłkowego, korzystając np. z opracowanego przez organ rentowy formularza ZAS-64 – Wniosek płatnika składek o ustalenie okresu zasiłkowego.

Taka sama procedura obowiązuje, gdy np. po okresie obowiązkowej kwarantanny ubezpieczony będzie niezdolny do pracy z powodu choroby albo pobytu w szpitalu.

Ustalanie okresu zasiłkowego dla ubezpieczonego objętego obowiązkową kwarantanną
Świadczenia należne w związku z COVID-19 a okres zasiłkowy

* np. z powodu choroby lub pobytu w szpitalu

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 870)

autor: Bożena Dziuba
Gazeta Podatkowa nr 51 (1717) z dnia 2020-06-25

GOFIN poleca praktyczny serwis internetowy www.Zasilki.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>